DE WITTE STOK
DRIEMAANDELIJKS TIJDSCHRIFT
januari – februari – maart 2016
Nr. 1 2016
Afgiftekantoor Brussel X
Erkenningsnummer: P008624
EngeIandstraat 57
1060 Brussel
Tel.: 02 533 32 11
IBAN: BE11 0000 0000 4848
BIC: BPOTBEB1
■ Slechtziendheid in de kijker
■ Toegankelijkheid voor iedereen
■ Vrijwilligers als onmisbare schakel
■ Onder Ons
- Help ons verkwisting te vermijden: indien u verhuist, er fouten in uw gegevens voorkomen of
indien u dit tijdschrift meerdere malen ontvangt, … gelieve ons te verwittigen!
- Houder van het bestand: Brailleliga vzw. Onze vereniging respecteert nauwgezet de privacy
van haar schenkers en sympathisanten overeenkomstig de wet van 08/12/1992. Hun gegevens
worden aan geen enkele andere vereniging of persoon bekendgemaakt. Op uw eenvoudig verzoek
worden uw gegevens meegedeeld en zo nodig verbeterd.
- We kunnen het niet vaak genoeg herhalen: laat u niet misleiden door oneerlijke personen. De Brailleliga
verkoopt niets, noch van deur tot deur, noch op de openbare weg.
- De Brailleliga wijst er nogmaals op dat zij een neutrale vereniging is, gehecht aan de democratische
waarden en actief in het hele land. Zij staat ten dienste van alle blinde en slechtziende personen.
Foto’s: Affiche van onze Week van de Brailleliga over slechtziendheid.
DE WITTE STOK
Redactie en coördinatie: Catherine Claeys.
Hebben meegewerkt aan dit nummer: Pierre-B. Bareel, Lise De Mey,
Stéphane Depoorter, Catherine Dosen, Michèle Dubois, Sabine Ghyssens,
Mohammed Hajjaoui, Noëlla Jardin, Rebecca Lévêque, Bruno Liesen,
Floris Merckx, Valérie Staal, Khadija Tamditi, Magda Van Waes.
Foto’s: Catherine Claeys, Quentin Declerck, Gaby De Sutter, Arnaud Ghys,
Rebecca Lévêque, Philippe Lismonde, Nicolas Van Bever, Katia Van Humbeeck.
Druk: Drukkerij Adam-Demortier.
Abonnement:10 € te storten op rekeningnummer IBAN: BE11 0000 0468 0248 –
BIC: BPOTBEB1 met vermelding: « Abonnement Witte Stok ». Gratis voor blinde en slechtziende
personen. Op Daisy-CD beschikbaar en op onze website: www.braille.be.
Contact: Brailleliga vzw, Engelandstraat 57 – 1060 Brussel – Tel.: 02 533 32 11 –
Fax: 02 537 64 26 – E-mail: info@braille.be.
Verantwoordelijke uitgever: Michel Magis, Engelandstraat 57 – 1060 Brussel.
ONDER ONS
IN DIT NUMMER:
• Werken premetrostation OPERA.
• Onderzoek universiteit Gent.
• Nieuws van de BrailleShop: Aangepaste klokken en uurwerken –
Nieuw 20 eurobiljet – Munstukhouders – Nieuwigheden.
• Nieuws van de Sociale dienst: Bestelde rijtuigen NMBS type M7 niet toegankelijk
– Dienstencheques: automatische toekenning voor personen met een handicap
– 2016: massale productie van isi+-kaarten en verlengde overgangsperiode
voor de SIS-kaart – Handicare: een eenvoudigere, persoonlijkere en
snellere dienstverlening – Rechten van passagiers met beperkte mobiliteit
– Nieuw Brussels infonummer voor personen met een handicap – Wat is de
maximumfactuur (MAF)? – Nieuw decreet Vlaamse Sociale Bescherming –
Sociale dienstverlening bij de Brailleliga.
• Nieuws van de Gespecialiseerde opleidings-, begeleidings- en bemiddelingsdienst:
Solliciteren kan je leren: het sollicitatiegesprek.
• Nieuws van de Dienst vrijetijdsbesteding: Activiteiten april – mei – juni 2016.

Editoriaal p. 1
Dossier slechtziendheid p. 2
- Slechtziendheid. Je moet het beleven om het te begrijpen p. 2
- Wanneer slechtziendheid toeslaat p. 7
- An en Henriette, beiden slechtziend, blikken terug p. 13
- Slechtziendheid recht in de ogen kijken, ondersteund door de Sociale dienst p. 18
Toegankelijkheid voor iedereen: niets dan voordelen p. 21
De Brailleliga komt naar u toe p. 25
Vrijwilligers: een onmisbare schakel bij de Brailleliga p. 28
Onze vreugde, ons verdriet p. 32

EDITORIAAL.
In maart zette de Brailleliga slechtziendheid in de kijker. Deze handicap wordt nog te vaak verkeerd begrepen. Met als boodschap “Slechtziendheid. Je moet het beleven om het te begrijpen”  nodigde onze Week van de Brailleliga het grote publiek uit om slechtziendheid zelf te beleven, via
verschillende acties. Dit om de dagelijkse realiteit van zij die hiermee geconfronteerd worden beter te begrijpen.

Bijgevoegd vindt u de affiche van deze campagne. Hang ze op aan uw raam of op een plaats waar veel mensen komen. Want ons sensibiliseringswerk stopt niet bij deze actie, integendeel: het gaat het hele jaar door. En het publiek sensibiliseren over slechtziendheid is in meer dan één opzicht belangrijk. Het is namelijk nuttig om te blijven benadrukken dat slechtziendheid een ernstige handicap is, die op allerlei manieren slecht kan worden opgevat. Dat het accepteren ervan tijd vraagt. Dat men niet moet wachten tot men blind is om een beroep te doen op de Brailleliga. En dat het mogelijk is om te leven met slechtziendheid, mits wat ondersteuning en een aantal lessen.

Die verschillende aspecten van ons werk worden uiteengezet in dit nummer van de Witte Stok, in het dossier “Slechtziendheid”. Wie wil kan onze acties ten voordele van slechtziende personen steunen door een gift via het bijgevoegde overschrijvingsformulier. Wij willen u hiervoor alvast hartelijk bedanken. We hopen dat u geniet van het lezen van dit nummer, waarin we het ook hebben over de toegankelijkheid van producten en diensten in
Europa, en over onze vrijwilligers, die elk op eigen wijze een heuse steun vormen voor de Brailleliga en haar leden.

DOSSIER: SLECHTZIENDHEID.
JE MOET HET BELEVEN
OM HET TE BEGRIJPEN.

Slechtziendheid. Je moet het beleven om het te begrijpen.

Slechtziendheid is niet makkelijk te vatten en roept nog altijd vele misvattingen op. Daarom daagden diverse campagne-uitingen het publiek uit om even in de huid van een slechtziende persoon te kruipen. 

Een TV-spot op Eén, Canvas, La Une en La Deux toonde daartoe een grootvader wiens ogen even worden bedekt door de handen van z’n kleindochter. Affiches in de Brusselse metrostations en breed verspreide posters bootsten het zicht van een persoon met diabetische retinopathie na. Deze oogaandoening veroorzaakt permanente bewegende vlekken in het gezichtsveld.

Een filter die dezelfde oogaandoening simuleert, werd aangebracht op de ruiten van bushokjes in Brussel, Antwerpen, Hasselt, Charleroi en Luik. Zo kreeg iedereen die door de ruit keek een besef van deze aandoening. Bovendien gaf een QR-code op de bushokruiten voorbijgangers de kans om diabetische retinopathie en cataract – een uitermate wazig zicht zoals
bij mistig weer – ook in 360° te beleven: twee specifiek ontworpen
filmpjes dompelden nieuwsgierige kijkers onder in de wereld van een slechtziende persoon die z’n weg zoekt in een treinstation. 
Met alle moeilijkheden van dien. 

Bovendien keken de lezers van dagblad Metro verbaasd op omdat ze hun krant niet correct konden lezen: een filter over de voorpagina simuleerde de vlekken van diabetische retinopathie. Extra weetjes over slechtziendheid vulden de actie verder aan op de achterzijde van de krant.

Een folder en de website www.weekbrailleliga.be geven meer duiding bij de slechtziendheidsproblematiek. Verder organiseerde de Brailleliga hieromtrent ook een online wedstrijd.

Gids: Leven met slechtziendheid, ‘t is mogelijk

Slecht zien en waardig leven gaan samen mits diverse aanpassingen, nieuwe gewoonten en mits de entourage van de slechtziende persoon zich inclusief opstelt. Om personen die te kampen krijgen met slechtziendheid te informeren over hun rechten en mogelijkheden, ligt voortaan een praktische
gids klaar.

Opgemaakt in grootletterdruk en voorzien van vele illustraties, stelt de gids heel concreet de meest voorkomende vormen van slechtziendheid voor. Maar de gids behandelt vooral de manier waarop u het leven weer op het spoor kan krijgen wanneer slechtziendheid toeslaat. Hoe voert u dagelijkse handelingen zelfstandig uit? Hoe draagt u zorg voor uzelf en anderen, hoe doet u boodschappen, hoe houdt u de administratie op orde, hoe gaat u het huis uit, ...? Welke ondersteuning of hulpmiddelen bestaan
er om te lezen, te studeren of om te werken als uw zicht u in de steek laat? Welke hobby’s zijn nog mogelijk? De gids legt ook uit op welke rechten, sociale voordelen en andere tussenkomsten slechtziende personen ter compensatie aanspraak kunnen maken. Een nuttige adressenlijst sluit de gids af, die bovenal een hart onder de riem wil steken: hoewel slechtziend worden veel pijn met zich meebrengt, gaat het leven verder en bestaan er heel wat oplossingen, cursussen en steun. Helaas is slechtziendheid nog
al te vaak verkeerd begrepen door het brede publiek. De Brailleliga hoopt dat deze gids meer ruchtbaarheid kan geven aan alle bestaande ondersteuningsmaatregelen voor slechtziende mensen.

Deze gratis gids werd uitgestuurd naar de professionals uit de medischsociale sector, zoals oog- en huisartsen, optiekers, thuiszorgdiensten, enz. Zij kunnen de gids verder verdelen en de bemoedigende boodschap mee uitdragen. Wie interesse heeft, kan de gids «Leven met slechtziendheid, ‘t is mogelijk» aanvragen bij de Brailleliga (tel. 02/533 32 11 of info@braille.be).

Op bezoek bij senioren.

De campagne vormde voor de Brailleliga de gelegenheid bij uitstek om senioren te bezoeken. Daartoe organiseerde de Brailleliga sensibiliseringssessies in vijf rusthuizen van de ORPEA-groep in Brussel, Leuven, Oostende, Luik en Waterloo. De residenten, hun familie, de personeelsleden en de buren van
de woonzorgcentra genoten er eerst van een “maaltijd die goed is voor het zicht” om daarna kennis te maken met slechtziendheid en de dienstverlening van de Brailleliga.

Bedanking.

De Brailleliga bedankt de Nationale Loterij, Bayer, het Fonds Pierre en Christine Magdelyns - Van Godtsenhoven, beheerd door de Koning Boudewijnstichting, Novartis, Les OEuvres du Soir en de groep ORPEA voor hun financiële bijdrage aan deze sensibiliseringscampagne.

DOSSIER:
WANNEER SLECHTZIENDHEID
TOESLAAT
Wanneer een verregaande en onomkeerbare visuele aandoening wordt aangekondigd, komt dat doorgaans aan als een donderslag bij heldere hemel. Meestal brengt de patiënt immers een bezoekje aan zijn oogarts omdat hij last krijgt van een wat vervelend troebel zicht, zonder te
vermoeden dat het de eerste tekenen kunnen zijn van een aanzienlijke aantasting van het gezichtsveld, die vrij snel zal optreden en soms zelfs tot blindheid leidt. De diagnose wordt ervaren als een schok en de patiënt kan de moed verliezen of denken dat zijn leven voorbij is.

De impact van een optredende visuele handicap kan bijzonder verschillend zijn naargelang het type van visuele aandoening en de snelheid waaraan ze zich ontwikkelt, maar ook naargelang de persoonlijkheid, de leeftijd, de familiale, culturele en sociale context, de manier van leven. Het verlies van het gezichtsvermogen, zelfs gedeeltelijk, kan zware gevolgen hebben,
omdat het primeert ten opzichte van de andere zintuigen. We nemen immers 80 % van de informatie op via onze ogen. Men moet dus nieuwe oriëntatiepunten vinden, zich aanpassen aan een nieuwe situatie, zowel psychologisch als functioneel.

Over het algemeen onderscheiden we drie fasen in de reactie op de diagnose van een visuele handicap: de ontkenningsfase, de ontredderingsfase en de
reorganisatiefase1.

1. Voor meer details verwijzen we naar het artikel van Khadija Tamditi, “Diagnostic de
déficience visuelle : les besoins en informations des professionnels de la santé”, in het
Bulletin van het Belgisch Oftalmologisch Gezelschap, 318, 2011, blz. 51-79.

Zoals gezegd verloopt dit proces niet bij iedereen op dezelfde manier, maar het laat ons toe een en ander te begrijpen.

Ontkenningsfase.

Deze fase treedt op in de eerste weken nadat de diagnose werd gesteld. Ze is niet altijd duidelijk en precies, en laat dus ruimte voor twijfel en voor de hoop op een medische fout. De persoon weigert de realiteit van een onomkeerbaar gezichtsverlies in te zien. De ontkenning is een natuurlijk verdedigingsmechanisme
dat in werking treedt wanneer mensen geconfronteerd worden met een trauma dat te zwaar is om te dragen. Dat uit zich bijvoorbeeld in de weerlegging van het medisch advies en het op zoek gaan naar een tweede opinie. De ontkenning zwakt mettertijd af, naarmate de persoon geleidelijk inziet dat het gezichtsverlies wel degelijk reëel en permanent is.

Ontredderingsfase.

Nadat mensen het gezichtsverlies onderkennen, moeten ze het nog aanvaarden en zich eraan aanpassen. Ze begrijpen dat ze de dagelijkse handelingen opnieuw zullen moeten aanleren: eten, zich verplaatsen, het huishouden doen, lezen, schrijven ... Het feit dat mensen gedwongen worden hun oude gewoonten op te geven om nieuwe methodes aan te nemen, zorgt voor stress, angst
en prikkelbaarheid. Het zelfbeeld krijgt een flinke knauw en patiënten hebben de neiging om in zichzelf te keren en zich te isoleren. Dit is een overgangsfase, waarbij mensen in zekere zin voor het blok staan, er opnieuw bovenop moeten geraken en opnieuw vertrouwen uit zichzelf moeten putten, ondanks
de ontreddering, de frustratie, de opstandigheid die ze kunnen voelen.

Reorganisatiefase.
Tijdens de laatste fase voelen slechtziend geworden personen op realistische wijze hun potentieel en hun grenzen aan, en vinden ze een zeker evenwicht terug. De realiteit van de handicap dringt geleidelijk door. De patiënt ontwikkelt nieuwe handelswijzen om binnen zijn mogelijkheden zo goed mogelijk te functioneren en zijn autonomie te behouden. Het is echter ook mogelijk dat de
patiënt zich erbij neerlegt en bij de pakken blijft neerzitten. Het is dus belangrijk dat het aanpassingsproces tijdens deze fase voortgezet wordt om zichzelf te herstructureren en een positief eigenbeeld terug te vinden.

Naaste familie: een bepalende rol.

Ook de houding van de naaste familieleden van de persoon die slechtziend wordt, is bepalend. Zij staan meestal hulpeloos tegenover de onvoorspelbare en tegenstrijdige reacties van de persoon die slechtziend wordt. Bovendien is slechtziendheid een handicap die moeilijk te begrijpen valt. Slechtziende mensen behouden immers een beperkt zicht, dat fors varieert naargelang de aandoening en naargelang het specifieke geval. Het is dus moeilijk om de omvang van hun handicap te bepalen. Dit gebrek aan sociale erkenning is uiteraard nadelig. Om te vermijden dat onbegrip en wederzijdse wrevel de kop opsteken, is het van essentieel belang dat men zich goed informeert, open
communiceert en zich aanpast. Een beroep doen op een professional of een deskundige van buiten de vertrouwde kring kan nuttig zijn om een goede basis te vormen en voor iedereen een nieuw evenwicht op te bouwen.

De sleutels voor een optimale reorganisatie.

Je autonomie behouden, blijven werken aan een sociaal en cultureel leven,
een job behouden of een nieuwe vinden; dat is allemaal mogelijk, ook al is
het gezichtsvermogen deels verloren gegaan. Er zijn tal van hulpmiddelen beschikbaar. Maar die moeten wel nog geïdentificeerd en aangewend worden met het oog op een geslaagde aanpassing.

Persoonlijke hulpmiddelen.

Om het verlies van het gezichtsvermogen te compenseren, moeten de andere zintuigen meer aangewend worden: gehoor, tastzin, reuk. Slechtziende personen ontdekken erg snel dat die zintuigen een onverwacht potentieel hebben en doorgaans onderbenut worden zolang het gezichtsvermogen de
overhand heeft. Ook het beperkte gezichtsvermogen moet nog gebruikt worden in combinatie met de andere zintuigelijke waarnemingen. De visuele informatie die de persoon nog kan opvangen, is uiteraard onvolledig, maar wel bruikbaar. Meestal is het fout om te denken dat het aanwenden van het beperkte gezichtsvermogen vermeden moet worden om het niet helemaal
te verliezen. Niets is echter minder waar: één van de uitdagingen tijdens de aanpassingsfase is dit beperkte gezichtsvermogen optimaal te gebruiken.

Ook het geheugen van de dagelijkse bewegingen moet gevaloriseerd en aangewend worden. Het lichaam herinnert zich de plaatsen en de uit te voeren bewegingen om alledaagse taken te vervullen. Mettertijd zullen deze personen hierdoor bepaalde acties opnieuw kunnen ondernemen, ook al waanden ze
zich daar niet meer toe in staat. Terug kunnen schrijven, bijvoorbeeld, kan mensen ervan overtuigen dat het valoriseren van vroeger verworven kennis nut heeft, en hen motiveren om in die zin verder vooruitgang te boeken. Dat is vooral interessant voor oudere mensen, die vaak afgeschrikt worden door de idee dat ze hun gewoonten compleet zouden moeten veranderen en
terughoudend zijn ten opzichte van het aanleren van nieuwe elementen.
Hulp van de omgeving.

Hulp van de omgeving – familie, vrienden, buren … – is kostbaar,
en zelfs onontbeerlijk. Het is echter belangrijk om die hulp oordeelkundig aan te pakken. Vaak heeft de omgeving
de neiging om alles in de plaats van hun slechtziend geworden naaste te willen doen. Het is wel zo dat hij/zij meer tijd zal nodig hebben en meer inspanningen zal moeten leveren om de taak te vervullen, maar het ‘gebrek’ aan efficiëntie mag de wil van de persoon om zijn autonomie te behouden niet onderdrukken. Om redenen van discretie is het mogelijk dat slechtziende personen zich liever tot iemand wenden die niet tot hun omgeving behoort,
zoals een professional om bijvoorbeeld hun post te beheren, de boekhouding te doen of hun belastingaangifte in te vullen. Het is in elk geval verstandig dat familie en vrienden bij de persoon zelf navragen wat hij/zij van hen verwacht.

De professionals.

De behandelende arts en de oogarts staan op de eerste rij om slechtziend geworden personen te helpen en hen door te verwijzen naar professionals die specifieke hulp kunnen bieden.
• De oogarts: volgt het gezichtsvermogen op medisch vlak op en schrijft de behandelingen voor. Hij of zij kan de slechtziende persoon ook begeleiden tijdens de aanpassingsfase, in samenwerking met andere professionals.
• De opticien gespecialiseerd in hulpmiddelen voor slechtziende
mensen : voorziet de visuele hulpmiddelen (brillen, loepen ...) en de aangepaste hulpmiddelen (videoloepen, leessystemen ...), die gekozen worden in samenwerking met een orthoptist.
• De orthoptist: evalueert de capaciteiten en de beperkingen van de persoon om een aanpassingsprogramma op te stellen, inclusief het gebruik van hulpmiddelen.
• De ergotherapeut: begeleidt patiënten tijdens de
aanpassing aan het functionele en sociale leven, door hen strategieën en compensatietechnieken te helpen ontwikkelen die hen een optimale autonomie opleveren. Hij of zij helpt met name hun kennis te valoriseren en hun leef- of werkplaats aan te passen aan hun nieuwe situatie (verlichting, hulpmiddelen,
aangepaste werkplek ...).
• De deskundige in motoriek: leert motorische technieken aan voor thuis en voor elders.
• De psycholoog: biedt mensen een luisterend oor om hun onbehagen en de moeilijkheden die door de visuele handicap veroorzaakt worden, te helpen uitdrukken, om op die manier hun gevoel van onbehagen te verzachten.
• De sociaal assistent: verleent advies en geeft informatie betreffende de administratieve rechten en de beschikbare financiële hulpmiddelen. Hij helpt patiënten bij het invullen van de aanvraagdossiers voor uitkeringen.

De Brailleliga

De Brailleliga biedt gratis een breed scala aan diensten aan, niet alleen aan blinde, maar ook aan slechtziende mensen. In samenwerking met de medische wereld begeleiden de teams van de Brailleliga slechtziende personen bij het terugvinden en behouden van hun autonomie in verschillende domeinen:
dagelijks leven, mobiliteit, communicatie, studies en opleidingen, werk, hobby’s. Deze teams bestaan uit professionals uit verschillende disciplines: maatschappelijk assistenten, ergotherapeuten, deskundigen in mobiliteit ...

Het doel van de Brailleliga is om slechtziende mensen in staat te stellen de sleutels te vinden om hun leven in de beste omstandigheden te herorganiseren. De Brailleliga stelt overigens alles in het werk om het publiek te sensibiliseren en te informeren over deze nog steeds miskende en verkeerd begrepen

handicap. Tot slot oefent de Brailleliga druk uit op de politieke wereld en de openbare instanties opdat ze de ontwikkeling van een steeds inclusievere maatschappij, die de ontplooiing van alle personen met een visuele handicap stimuleert, blijven ondersteunen.

WAT ALS JE ZICHT ZIENDEROGEN
ACHTERUITGAAT? AN EN
HENRIETTE BLIKKEN TERUG.

An De Rooms (50) lijdt aan maculadegeneratie, maar
die is niet leeftijdsgebonden zoals vaker voorkomt.
Aangezien haar oogaandoening uiterst zeldzaam is,
bestond er zelfs enige twijfel bij de oogspecialisten.
Er zijn slechts twee gevallen bekend in België, waarvan
An er dus één is. Desondanks neemt ze het huishouden
nog altijd voor haar rekening.

Detailwerk zoals nagels knippen, koken of aardappelen
schillen, gaat soms wat moeilijker, maar ze strijkt nog zelf. Een grote klok in de keuken of een GSM met voorgeprogrammeerde telefoonnummers vormen een grote hulp. Buitenshuis heeft ze vooral moeite met het lezen van cijfers en letters, zoals de busnummers of haltes. Daarom telt ze telkens het aantal haltes als ze de bus neemt. Als verpleegkundige was An voortdurend onder de mensen, en dat mist ze wel. Maar omgeven door haar familie blijft ze niet bij de pakken zitten. An blijft nog altijd haar sociale en actieve zelf.

Henriette Herinckx (91) heeft leeftijdsgebonden maculadegeneratie. Haar zicht aan het linkeroog is zwaar beperkt. Dankzij een behandeling in het Brugmann-ziekenhuis is haar rechteroog lang stabiel gebleven.
Henriette kan geen gezichten meer herkennen en louter nog hoofden en bewegingen onderscheiden. Lezen verloopt heel moeizaam en vergt veel energie.

Zelfs met de sterkst mogelijke leesloep. Hoewel Henriette geen familie heeft om op terug te vallen, gaat ze met haar visuele handicap zelfstandig door het leven. Ze is geliefd in de buurt en krijgt geregeld bezoek van de kat van de buren.

Wanneer begon u te vermoeden dat uw zicht enorm verslechterde?

Henriette : Mijn zicht was al vrij slecht, maar goed genoeg om nog te lezen met een leesloep. Daar kwam plots heel abrupt een einde aan. Toen ik ‘s morgens opstond, kon ik de regels in het telefoonboek niet meer lezen door m’n loep. Op dat ogenblik belde ik meteen het hospitaal op en ging ik op consultatie bij de oogarts. Na enkele behandelingen om de situatie te stabiliseren, kreeg ik het harde verdict te horen: “Uw zicht zal niet meer
verbeteren, mevrouw”.

An : Mijn oogaandoening manifesteerde zich al op 42-jarige leeftijd. Twee jaar geleden reed ik zelfs nog met de wagen, maar intussen is m’n rechteroog erg aangetast en begin ik ook vlekken te zien met m’n linkeroog. Op een dag wees mijn dochter me erop dat ik een geparkeerde wagen slechts opmerkte toen ik er al bijna tegenaan reed! Toen ben ik naar de oogarts gestapt. Ik merkte dat zelfs de oogarts moeite had om me het harde nieuws mee te
delen. Maar ze heeft me goed geïnformeerd en naar de juiste ondersteunende diensten doorverwezen. De oogarts vertelde me zelfs dat het in zeker opzicht positief was dat m’n oogaandoening voor m’n 65ste is vastgesteld, omdat ik anders niet op dezelfde steun aanspraak had gemaakt.

Was die situatie moeilijk te aanvaarden?
An : Toch wel. Je visuele handicap berooft je van je vrijheid. Nu ben ik eerder genoodzaakt om boodschappen te doen in de buurtwinkel, die vaak ook wat duurder is. Met een visueel probleem ben je meer geneigd om je thuis op te sluiten. Verplaatsingen zijn minder vanzelfsprekend, je denkt er vooraf toch even over na. Ook gebruik maken van een parkeerplaats voor gehandicapten is aanvankelijk een drempel. En toch zie je uiteindelijk het nut er van in. Maar hoe zit m’n toekomst er uit? Volgens de oogspecialisten wordt ik niet volledig blind. Maar wat betekent dat? Dat ik nog slechts het onderscheid zal waarnemen tussen licht en donker? Leven met die onzekerheid is niet
evident. Soms ken ik ook eens een dipje, hoor.

Henriette : Lezen was een ware passie. Ik had het er dan ook moeilijk mee dat de tekst vervormd bleef ondanks de sterkste leesloep die het HORUS-centrum mij kon aanbevelen. Als ik mijn oog tegen het glas van de loep hou, kan ik nog slechts de eerste twee letters onderscheiden. Dankzij de steun van de Brailleliga heb ik mijn situatie toch leren aanvaarden en me leren aanpassen.

Toonde uw entourage begrip voor uw handicap? Verstonden ze dat sommige zaken plots niet meer evident bleken voor u?

An : Absoluut. De hele familie springt bij waar het kan en doen onder andere boodschappen voor mij. En mijn echtgenoot steunt me enorm. Hij is 4/5de gaan werken en heeft me bijvoorbeeld ook aangemoedigd om openlijk te spreken over mijn situatie. Zo herken ik de buren niet meer, maar nu weten ze tenminste waarom. Als we elkaar tegenkomen, begroeten ze me spontaan,
waardoor ik hun stem meteen herken. Het is dus belangrijk om je handicap te aanvaarden en erover te praten. Je geeft een deel van jezelf bloot, maar toch moet je die stap zetten. Stel dat je familie niet in de buurt is om te helpen, dan kan je nog altijd een beroep doen op de buren.
Henriette : Soms ken ik wel eens een dipje. Dat komt omdat ik vaak alleen ben en geen familie heb. Anderzijds onderhoud ik een nauw, vriendschappelijk contact met een vijftal buren. Toen ik onlangs viel, hebben ze de ziekenwagen gebeld. De buren kennen mijn situatie, bellen me soms op en brengen af en
toe een dessertje of een salade mee. Zo is er een koppel dat geregeld eens binnenspringt, na het werk. Ze helpen me met m’n administratie of brengen boodschappen mee. En het strafste van al? De kat van de buren verkiest mij zelfs boven haar eigen baasjes!

Hoe bent u uiteindelijk bij de Brailleliga terechtgekomen?

Henriette : Iemand sprak me aan over HORUS en de Brailleliga.
Voordien kende ik deze diensten niet. Sinds januari 2015 komt een van de maatschappelijk assistenten van de Brailleliga soms bij me langs. Daarnaast heb ik met de witte stok leren lopen om naar de post of de apotheek te gaan en jaarlijks ga ik zelf naar de dokter voor een griepvaccin. Ik leen ook Franstalige audioboeken uit van de Bibliotheek van de Brailleliga. Bibliografieën van
componisten zoals Schubert en Chopin boeien me enorm.

An : Via m’n oogarts. Na de diagnose heeft ze me doorverwezen naar het Brugmann-ziekenhuis en de Brailleliga. Daar helpen de medewerkers me momenteel met de aanvraag bij het VAPH (Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap, nvdr.) voor een elektronische beeldschermloep, om vlotter te lezen. Daarnaast heb ik bij de Brailleliga ook al een verplaatsingsles
gevolgd met de lange verplaatsingsstok. Dat bereidt me voor op het eventuele gebruik van een witte stok, hoewel ik nog niet weet of ik die echt nodig zal hebben. Maar zo ben ik voorbereid. Ongeacht of m’n oogaandoening al dan niet verder evolueert.”

Wat boeit u? Waar kijkt u vooral naar uit?
Henriette : Muziek! De hele dag klinken er zachte muziek en stemmen uit m’n radio. Klara en Musique3 zijn m’n favoriete radiozenders. Hoewel het moeilijker wordt om de trap te nemen, begeef ik me ook graag in de tuin. Want wat is er mooier dan vers geplukte bloemen uit je eigen tuin om de huiskamer op te vrolijken?

An : Fietsen. Omdat ik ook kleurenblind ben, is de drempel om te gaan fietsen hoog. Ik zou een rood licht negeren! Maar mijn echtgenoot neemt me mee op sleeptouw. Binnenkort trekken we er samen met de tandemfiets op uit. Hoewel ik ze niet meer duidelijk kan waarnemen, kijk ik er naar uit om de vogels weer te horen fluiten. Bovendien word ik oma, dus maken we al heel
wat plannen voor 2017, zoals gaan zwemmen met ons kleinkindje!

Proficiat! Welke raad zou u mensen willen meegeven die pas vernemen dat ze te kampen krijgen met een visuele handicap?

An : Je moet er met de nodige ondersteuning zelf het beste van maken. Geniet zoveel van het leven als je kan, ook al heb je een visuele handicap. Open zijn over je visueel probleem helpt je ook verder. Met een loep het menu op restaurant lezen kost tijd. Daar hoef je je niet voor te schamen. Als je de ober erover aanspreekt, laat ie je vast de nodige ruimte. Mensen tonen begrip, maar je moet hen bewust maken.

Henriette : Blijf optimistisch: het leven gaat verder. Probeer je aan te passen en te aanvaarden dat niet alles meer verloopt zoals voordien. Wees er bewust van dat er in zekere mate oplossingen bestaan. De Brailleliga en de hulp van enkele personen kunnen echt een verschil maken. Je mag dus niet wanhopen. Als je doorzet, is er veel mogelijk.
SLECHTZIENDHEID RECHT IN
DE OGEN KIJKEN, ONDERSTEUND
DOOR DE SOCIALE DIENST
Geconfronteerd worden met slechtziendheid kan zwaar aankomen. Niet meer kunnen lezen, met de wagen rijden, er vrij op uittrekken, … velen voelen er zich gefrustreerd of zelfs gelaten door. Bovendien heerst er bij een slechtziende persoon vaak dubbel verdriet. Zo zijn er niet enkel de
beperkingen door de visuele handicap zelf, maar kijken familie, vrienden, buren en voorbijgangers ook anders naar het visuele probleem dan degene die slechtziend is. Dat leidt soms tot onbegrip. Net daar kan de Brailleliga een enorm verschil maken en nieuwe mogelijkheden aanreiken.

Want de Brailleliga zet zich niet enkel in voor blinde mensen. En toch blijkt dit nog al te vaak een misvatting te zijn. Zelfs bij professionals uit de sociomedische sector. De meeste slechtziende mensen die voor het eerst de Sociale dienst contacteren, het portaal van de Brailleliga, doen dat nog te
weinig op aanraden van de oogarts. Doorgaans hebben deze personen iets via de media of mond-tot-mond gehoord over de gratis dienstverlening die onze organisatie personen met een ernstig zichtprobleem aanbiedt. Sommige worden erover aangesproken door hun entourage: “Waarom neem je geen
contact op met de Brailleliga?”. Maar slechts weinigen zetten zelf de stap.

En dat is begrijpelijk. Het vergt enige tijd om je visuele handicap te aanvaarden. De Sociale dienst van de Brailleliga tracht daarom raad en morele steun te verlenen, aan de hand van concrete oplossingen die je zelfstandigheid verhogen. Vanuit het besef
dat alles niet meer zo snel gaat als voordien, neemt de maatschappelijk assistant daar ook de nodige tijd voor, eventueel via een thuisbezoek. Daarbij is het belangrijk om de familieleden goed te informeren en bewust te maken, zodat ze de handicap herkennen en ook zij er goed mee omgaan. Onze aatschappelijke assistenten ervaren bijvoorbeeld vaak dat een witte stok moeilijker wordt aanvaard door de entourage dan door de slechtziende persoon zelf!

De tijd nemen.

De ervaring, specifieke aanpak van de Sociale dienst en gratis diensverlening van de Brailleliga vormen trouwens een echte meerwaarde. Want de ondersteuning van  een slechtziende persoon kan enkel slagen als die hier klaar voor is, als de maat-
schappelijk assistent de moeilijkheden begrijpt en naargelang de situatie daadwerkelijk gepersonaliseerde ondersteuning kan aanreiken. Terwijl sommige mensen nog geen voortraject hebben doorlopen wanneer ze aankloppen bij de Sociale dienst, hebben anderen dat wel. Maar dat maakt niet uit, de Sociale dienst tracht
zich aan de omstandigheden aan te passen. “Zo belde iemand ons de vooravond voor zijn 65ste op.”, herinnert Magda Van Waes zich, verantwoordelijke van de Nederlandstalige Sociale dienst. “Na die leeftijdsgrens kan je geen aanspraak meer maken op een tussenkomst door een agentschap voor hulp aan personen met een handicap, bij de aankoop van technische hulpmiddelen zoals een beeldschermloep of verplaatsingsles. De maatschappelijk assistent ondernam dezelfde dag nog de nodige stappen en contacteerde de juiste diensten om de slechtziende
persoon nog net op tijd bij het agentschap in te schrijven. Mission impossible, en toch zijn we er in geslaagd!” Een van onze maatschappelijk assistenten begeleidde een vrouw die vanwege haar oogaandoening gestopt was met schilderen. Ze moedigde
de vrouw aan om het penseel opnieuw ter hand te nemen, met resultaat. De schilderes heeft er opnieuw plezier in en hield zelfs nog een expositie in het rusthuis! “Maar ook extra financiële steun kan een wereld van verchil maken”, vult Sabine Ghyssens aan, verantwoordelijke van de Franstalige Sociale dienst. “Meer
dan de helft van de personen die op ons een beroep doen, zijn ouder dan 65 jaar en velen genieten slecht een bescheiden pensioen. Omwille van hun visuele handicap kunnen we
voor hen een bijkomende tussenkomst verkrijgen van 300 of 400
euro per maand. Dat is een enorm duwtje in de rug! We nemen de tijd om de algemene situatie van de betrokken persoon te analyseren, om hem te informeren en te ondersteunen
bij de administratieve procedure, zodat hij de tussenkomsten kan bekomen waar hij recht op heeft.”

De maatschappelijke assistenten van de Brailleliga zijn erg betrokken, maar laten iedereen vrij in de keuze van ondersteunende dienst. Ze halen voldoening uit de erkentelijkheid van de persoon met een visueel probleem wanneer die er na angst, neerslachtigheid, fatalisme en soms zelfs woede in slaagt om de situatie om te keren en anders te leren leven.

TOEGANKELIJKHEID VOOR
IEDEREEN: NIETS DAN
VOORDELEN.

Algemene toegankelijkheid.

In december 2015 publiceerde de Europese commissie een wetsvoorstel over de toegankelijkheid van producten en diensten in Europa. En inderdaad, opdat de inclusie van personen met een handicap tot uitvoering wordt gebracht, is het belangrijk dat deze toegang krijgen tot dezelfde producten, diensten, activiteiten als
de rest van de bevolking. Om dit te doen moeten we onze samenleving, diensten, gebouwen, voorwerpen en communicatiemiddelen op zo’n manier opbouwen dat
ze bruikbaar, begrijpelijk en realiseerbaar zijn voor iedereen.

De Europese commissie is daarom van plan om een document op te stellen dat Europese bedrijven en organisaties dwingt om hun producten en diensten (bijvoorbeeld audiovisuele apparaten, mobiele diensten, transport, bankautomaten, gsm’s, computers of e-books) op een toegankelijke manier te ontwikkelen.

Natuurlijk is dit erg goed nieuws, maar het document zelf bevat nog vele tekortkomingen. Het Platform adviesraden van personen met een handicap en het Belgian Disability Forum (BDF), waar de Brailleliga deel van uitmaakt, hebben deze situatie aangekaart.
In hun aankondiging vinden we de volgende ideeën:

• Bepaalde termen worden vaag gehouden en bepaalde noties moeten worden uitgeklaard, om verkeerde interpretaties te vermijden. Dit geldt vooral voor de zogenoemde “redelijke aanpassingen”, die geëvalueerd moeten worden aan de hand van financiële en organisatorische maatstaven. In de aankondiging lezen we ook dat deze aanpassingen efficiënt moeten zijn.
Aanpassingen moeten mensen met een handicap toestaan om in alle veiligheid zelfstandig te handelen, en om deel te nemen (in de samenleving, aan activiteiten, ...) op een manier die hen gelijkwaardig maakt aan iedereen.
• Wat de term “universeel ontwerp” betreft (kort samengevat: alles wordt ontworpen opdat wie dan ook het kan gebruiken, zonder dat een aanpassing of specifiek hulpmiddel nodig is), moeten zeven principes onmiddellijk in uitvoering gebracht worden: billijkheid van gebruik, flexibiliteit van gebruik, eenvoudig en intuïtief gebruik, waarneembaarheid van informatie, tolerantie voor fouten, minimale fysieke inspanning, omvang en ruimte voor aanpak en gebruik. Bovendien herinnert de aankondiging eraan dat het veel duurder is om achteraf oplossingen te zoeken dan om deze regels toe te passen vanaf het allereerste ontwerp van een project.
•
• Aangezien de Europese Commissie van haar voorstel een instrument wil maken voor de wetgeving gepaard gaand met sancties, vragen het Platform adviesraden van personen met een handicap en het BDF om eveneens de goedkeuring te bespoedigen van het Verdrag van Marrakech. Dit verdrag wil het voor personen met een visuele handicap die moeite hebben
met lezen gemakkelijker maken om toegang te krijgen tot gedrukte teksten van publicaties.
• Het BDF en het Platform adviesraden van personen met een handicap vinden het ook jammer dat er uitzonderingen voorzien zijn voor kleine organisaties (bijvoorbeeld voor micro-ondernemingen). Als we een inclusieve samenleving
willen creëren, moet iedereen daar zijn steentje aan bijdragen. En bovendien is inclusie voor alle partijen gunstig, aangezien door documenten en diensten toegankelijker te maken
een veel groter publiek kan bereikt worden (inclusief oudere personen die eveneens moeilijkheden ondervinden om toegang te krijgen tot verschillende diensten of soorten informatie).

Toegankelijkheid van het web.

Op dit moment vergadert het Europees parlement over een richtlijn die de toegankelijkheid van het web zal bepalen. En eens te meer zijn er tekortkomingen te vinden in het voorstel. 

Op dit moment is een groot deel van het web, digitale content en mobiele applicaties ontoegankelijk voor blinde en slechtziende surfers. Deze barrières zijn voor de meeste mensen onzichtbaar, maar ze zijn er wel degelijk en maken het gebruik van vele diensten voor personen met een visuele handicap onmogelijk. Boodschappen doen, bijvoorbeeld, of online belastingen betalen,
een hotel reserveren, de laatste nieuwtjes lezen, te weten komen wat er juist op een afbeelding staat, enz.

De eerste grote tekortkoming van het voorstel van het Europees Parlement is dat het verschillende vrijstellingen bevat. Met andere woorden: volgens het voorstel hoeft niet alle digitale inhoud verplicht toegankelijk te zijn. Samen met de European Blind Union (EBU), waar de Brailleliga deel van uitmaakt, verzet de Brailleliga zich hevig tegen de vrijstellingen in deze richtlijn. Ze stuurde een brief naar de Belgische Europarlementsleden en aan Alexander
De Croo, Belgisch bevoegd minister, om hen te vragen het voorstel te herzien en om de volgende diensten verplicht toegankelijk te maken:

• Alle websites van openbare instellingen en diensten, inclusief de diensten die door privéinstellingen worden verleend en/of
gedeeltelijk of volledig door overheidsmiddelen worden
gefinancierd.
• Mobiele websites en applicaties, uiteraard met inbegrip
van smartphoneapplicaties, die bijzonder handig zijn
voor personen met een visuele handicap.
• Downloadbare documenten (Word, PDF, enz.). Ze
worden uitgebreid gebruikt in onlinetoepassingen (zoals
het invullen van een inschrijvingsformulier voor een
cursus of om te solliciteren).

Tweede tekortkoming van het voorstel: het bevat geen enkele
sanctieregeling voor het geval dat de principes niet worden
nageleefd. En nochtans is dit essentieel als we tot een echte verandering binnen onze samenleving willen komen.

In overeenstemming met het VN-verdrag.
Of het nu gaat om algemene toegankelijkheid of toegang tot het web; dat iedereen recht heeft op dezelfde informatie, diensten, en hulpmiddelen is helemaal in overeenstemming met het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een handicap. We zijn hier dan ook zeer blij om. Als de voorstellen beter worden
afgestemd en iedereen verplicht wordt om een meer inclusieve aanpak aan te nemen, kunnen we een echte vooruitgang in het dagelijks leven van personen met een handicap teweegbrengen. Deze richtlijn is namelijk gelinkt aan alle aspecten van het leven: tewerkstelling, gezondheid, mobiliteit, vrije tijd, enz. In elk geval zal de Brailleliga hierop blijven toezien!

DE BRAILLELIGA
KOMT NAAR U TOE
Het hele jaar door organiseert de Brailleliga evenementen en neemt ze deel aan beurzen. Ze stelt er haar gratis diensten voor aan blinde en slechtziende personen en sensibiliseert er het publiek over de visuele handicap.

VOORBIJE EVENEMENTEN.

Een vliegende start in Brussel.
Het begin van het jaar startte met acties in Brussel. Op 4 januari vierden we bijvoorbeeld de uitvinding van het brailleschrift. Bezoekers van Manneken Pis ontdekten die dag zijn kostuum van blinde scholier uit de tijd van Louis Braille. Een knuffelgeleidehond stond hem trouw bij. 

De jaarwisseling betekende voor iedereen een nieuwe start. Ook voor het befaamde OB-congres (Ophtalmologica Belgica) voor oogartsen was dit uitzonderlijk het geval. Het congres kon niet doorgaan in november wegens de verhoogde terreurdreiging. Het werd daarom verplaatst naar begin januari. Medewerkers en vrijwilligers van de Brailleliga maakten de aanwezige oogartsen bewust van de problemen die patiënten met een oogaandoening
ondervinden na de diagnose, en de oplossingen die bij de Brailleliga bestaan. 

Nog meer nieuws over patiënten: ook zij konden informatie verkrijgen op de stand van de Brailleliga op 28 januari in het Universitair Ziekenhuis Saint-Luc. Deze sessie zal herhaald worden in het Hospitaalcentrum van Elsene op
24 mei. 

Van 18 tot 22 februari, op de Foire du livre (Boekensalon) in Brussel stelde de Brailleliga trots haar Bibliotheek voor. De nadruk lag op de drie manieren waarop blinde en slechtziende personen van boeken kunnen genieten: luisteren (audioboeken), vergroting (boeken in grootletterdruk) en voelen (voelboeken of boeken in braille). Onze stand bouwde voort op het thema van de beurs, “Geluk op een pagina”. Bezoekers mochten boekfragmenten
over geluk voorlezen in onze opnamecabine. En uit de hoofdtelefoons op de stand weerklonken aangename geluiden, zoals het gelach van een baby, kattengespin of het geluid van golven.

De Franstalige tewerkstellingsdienst van de Brailleliga stelde zich voor aan laatstejaars uit het gespecialiseerd onderwijs op het Salon des possibles, op 8 maart in het Cultureel Centrum van Ukkel. Deze dienst zal eveneens aanwezig zijn op de opendeurdag van Bruxelles Formation (Opleidingen Brussel)
op 24 en 25 mei.

Feestelijkheden
in Charleroi.
Begin januari organiseerde de Brailleliga en haar actieve vrijwilligers in Charlerloi een feestelijk eveneemnt voor personen met een visuele handicap in de regio. Op 8 januari, genoten blinde en slechtziende personen van een lekkere maaltijd in de lokalen van de Université du travail (Werkuniversiteit), gevolgd door een demonstratie van aangepast materiaal voor mensen met een visuele handicap.

Creativiteit in Antwerpen.
In Antwerpen deed de Brailleliga mee aan het Hobby Creatief Salon. Bezoekers van onze stand keken niet enkel toe: ze mochten hun handen vuilmaken! De uitdaging: geblinddoekt plasticine hondjes maken voor onze wedstrijd.

TOEKOMSTIGE EVENEMENTEN.

RELife.
De REVA-beurs van Limburg, zo wordt RELife nu al genoemd. Ook de Brailleliga is van de partij van 15 tot 17 april in Genk, om de bezoekers te informeren over haar variëteit aan diensten.

Het luisterend oor van de Sociale dienst.
Als eerste contactpunt voor mensen die graag ondersteuning willen aanvragen bij de Brailleliga doet de Sociale dienst verschillende evenementen aan. Ze beantwoordt er de vele vragen van bezoekers over onze diensten. Dit doet ze op de Visuu Activa Hulpmiddelenbeurs, op 13 april in Roeselare (zaal de Kiem), tijdens de Infodag voor senioren en personen met een handicap op 14 april in Châtelet, tijdens het Salon Autonomies (Zelfstandigheidsbeurs) in Namen van
21 tot 24 april, en tijdens het Salon du bien-être (Lifestylebeurs)
van 24 april in Eigenbrakel.

20 km door Brussel.
Op 29 mei 2016 lopen duizenden mensen de 20 km door Brussel.
Loop mee in het team van de Brailleliga of kom langs om onze
lopers aan te moedigen!

VRIJWILLIGERS IN DE KIJKER
EEN ONMISBARE SCHAKEL
BIJ DE BRAILLELIGA!
Tijdens het voorbije jaar hielp de Brailleliga ongeveer 14.000 personen met een visuele handicap hun zelfstandigheid te ontwikkelen of te  behouden. Zonder de hulp van onze vele toegewijde vrijwilligers zou een aanzienlijk deel van dit werk niet mogelijk geweest zijn.

Vandaag telt onze vereniging zo’n 400 vrijwilligers die elk op hun manier een stukje van hun vrije tijd ter beschikking stellen van personen met een visuele handicap. Voor sommige personen is dit wekelijks, anderen dragen dan weer op zeer specifieke momenten hun steentje bij. De Brailleliga heeft er bewust
voor gekozen om met vrijwilligers te werken. Het biedt haar de mogelijkheid om naast haar reguliere aanbod nog extra diensten te voorzien die door de leden erg gewaardeerd worden. Bovendien dragen de vrijwilligers ook bij tot het vergroten van de zichtbaarheid en de bekendheid van onze vereniging, ook
op lokaal vlak. Elke vrijwilliger is tegelijkertijd eigenlijk ook een beetje een ambassadeur van de Brailleliga.

Een grote groep vrijwilligers is actief in het domein van de vrijetijdsbesteding. Zij ondersteunen en helpen onze medewerkers in de Brailleclubs, helpen tijdens culturele activiteiten of specifieke workshops (yoga, kantklossen, …) en begeleiden slechtziende of blinde personen tijdens onze uitstappen.

Daarnaast zijn er ook nog talrijke vrijwilligers die ervoor zorgen dat de Brailleliga zowat overal in het land meer bekendheid krijgt. Gewapend met infobrochures, aangepaste hulpmiddelen en/of gezelschapsspelen sensibiliseren zij tijdens evenementen bezoekers over de dienstverlening van de Brailleliga.
Anderen verwelkomen regelmatig leerlingen, studenten of senioren in de gebouwen van de Brailleliga en leren hen tijdens een rondleiding heel wat bij over de Brailleliga, haar dienstverlening en de visuele handicap.

We mogen natuurlijk ook de vele vrijwilligers niet vergeten die het personeel van de Brailleliga ondersteunen bij administratieve taken: documentatiemappen samenstellen, invoer van gegevens in de pc, beheer van het economaat, … Wie beter dan de vrijwilligers zelf kunnen vertellen over hun bijdrage aan de dienstverlening van de Brailleliga? Wij stelden enkele vraagjes aan onze oudste actieve Nederlandstalige vrijwilligster, Yolande Samyn, en aan onze jongste vrijwilliger, Evert Vrydag.

Yolande Samyn, jij bent de oudste actieve vrijwilliger van de Brailleliga in Vlaanderen. Vertel eens hoe je bij de Brailleliga terecht gekomen bent: “Mijn echtgenoot is slechtziend en ging naar de Brailleclub in Kortrijk. Toen hij in 2000, inmiddels al 16 jaar geleden, thuiskwam met de boodschap dat de Brailleliga
extra helpende handen zocht, heb ik me meteen opgegeven als vrijwilliger.” Wanneer Yolande gevraagd wordt naar haar mooiste herinnering moet ze niet lang nadenken: “Voor de verjaardag van één van de leden van de club maakte ik eens speciaal konijn met pruimen, zijn lievelingsgerecht. De oprechte dankbaarheid die ik toen gevoeld heb, zal ik nooit vergeten.”

Onze jongste vrijwilliger, Evert Vrydag, heeft dan weer een
heel ander verhaal. Evert komt elk jaar tijdens de BrailleTech
een handje helpen in de bar van de hulpmiddelenbeurs. Hij
voorziet er onze blinde en slechtziende bezoekers en hun
entourage en natuurlijk ook de standhouders van een natje
en een droogje, en dit altijd met de glimlach. Toegegeven,
de eerste keer misschien een beetje onder druk van papa,
Ronald Vrydag, departementsdirecteur van de Brailleliga,
maar ondertussen uit volle overtuiging. Evert, wat vindt jij zo leuk aan jouw taak als vrijwilliger bij de Brailleliga? “Vooral het sociale contact: de mensen die even komen uitblazen in de bar van de beurs zijn altijd wel te vinden voor een praatje. En aangezien ik dit al verschillende jaren doe, beginnen de mensen mij ook te herkennen. Voor Evert heeft zijn werk als vrijwilliger ook om een heel andere reden een speciale betekenis: “De eerste jaren deed ik dit samen met mijn broer en mijn inmiddels overleden opa. Zo is
de BrailleTech voor mij ook een mooie herinnering geworden aan mijn opa.”

2 vrijwilligers, 2 totaal verschillende verhalen. En zo zouden we er nog velen kunnen schrijven. Elke vrijwilliger draagt op zijn manier bij tot het goed functioneren van de Brailleliga.

HULP GEZOCHT IN GEEL EN KORTRIJK!

Momenteel zijn wij op zoek naar creatieve vrijwilligers om de teams voor de Brailleclubs van Geel en Kortrijk te versterken.

Tijdens deze Brailleclubs komen blinde en slechtziende personen uit de regio samen om er hun creatieve vaardigheden verder te ontwikkelen: knutselen, schilderen, juweeltjes maken, … maar ook om er aangepaste gezelschapsspelen te spelen, samen te koken en te eten. Dit alles gebeurt in een zeer gemoedelijke
sfeer.

We zoeken vrijwilligers die in samenwerking met de personeelsleden van de Dienst vrijetijdsbesteding de organisatie van de BrailleClub van Kortrijk of Geel op zich willen nemen.

Voorwaarden en profiel.

• U bent 2 dagen per maand beschikbaar: voor Geel op de eerste en derde dinsdag van de maand, voor Kortrijk de eerste en derde vrijdag van de maand.
• U bent een creatieve duizendpoot.
• U kan die ideeën en/of technieken ook uitleggen aan anderen.
• U kan zelfstandig werken en geeft blijk van verantwoordelijkheid.

Herkent u zich in deze voorwaarden of kent u iemand die hiervoor de geschikte kandidaat zou zijn, neem dan zeker contact op met de Vrijwilligersdienst van de Brailleliga, per mail naar vol@braille.be of per telefoon op 02 533 32 88.

ONZE VREUGDE.

Ter gelegenheid van de 90ste verjaardag van mevrouw Herta Mandeville vroeg haar dochter iedereen die dit wilde vieren om cadeautjes te vervangen door een schenking aan de Brailleliga. Bedankt aan iedereen die hieraan gehoor heeft gegeven. Dankzij hun vrijgevigheid kunnen we verschillende personen die onlangs een visuele handicap kregen, een eerste witte stok schenken. En een gelukkige verjaardag trouwens, mevrouw Mandeville!

ONS VERDRIET.
Eind januari kregen we het droeve nieuws te horen van het overlijden van de heer Jacques Van Bellinghen, die sinds 1992 deel uitmaakte van de Raad van Bestuur. Ondanks een druk professioneel leven en wankele gezondheid, vond Jacques van Bellinghen altijd een gaatje in z’n drukke agenda om ons met raad bij te staan. We zijn hem er zeer dankbaar voor. Pas gepensioneerd had Jacques besloten om deel te nemen aan het Interne Auditcomité. Onze innige deelneming aan zijn echtgenote en twee zonen.

Om hulde te brengen aan de heer Jean Van Gorp die overleed in December 2015, hebben verscheidene vrienden en kennissen een donatie overgemaakt aan de Brailleliga. We danken hen zeer. Hun bijdragen zullen de initiatiesessies financieren over nieuwe leesmiddelen, zoals tablets, smartphones, e-books, enz.

Na het overlijden van de heer Gilbert Dony, riepen zijn dochters sympathisanten op om een gift ten voordele van de Brailleliga over te schrijven. Bedankt aan iedereen die deze oproep heeft beantwoord. Met de ontvangen schenkingen zal een audioboek worden opgenomen. Blinde en slechtziende personen zullen dit luisterboek kunnen uitlenen bij onze Bibliotheek.

ONDER ONS

Nummer 1 – 2016
Januari – februari – maart

WERKEN PREMETROSTATION OPERA.

Opgelet voor reizigers in de stad Antwerpen: vanaf september
2016 gaan werken van start in premetrostation OPERA. Dit omwille van de aanleg en renovatie van een nieuw Operaplein. De halte OPERA zal één à twee jaar gesloten blijven.
Volgende haltes blijven open:
• DIAMANT (Centraal Station)
• MEIR
• ASTRID

ONDERZOEK UNIVERSITEIT GENT.

Onderzoek bij mensen met een lichamelijke of zintuiglijke
beperking.

De Faculteit Ingenieurswetenschappen en Architectuur van de
Universiteit Gent startte recent een onderzoek naar productgebruik bij mensen met een lichamelijke of zintuiglijke beperking. Hiervoor verspreiden ze een digitale vragenlijst. Het invullen duurt ongeveer 10 minuten. Zij danken u alvast voor uw hulp! 

Meedoen aan het onderzoek kan via de online vragenlijst op
http://bit.ly/product_gebruik.

	NIEUWS VAN DE BRAILLESHOP.

RADIOGESTUURDE EN SPREKENDE KLOKKEN.

We beginnen dit eerste nummer van 2016 met het juist zetten
van onze klokken. Dit jaar zetten we de klok een uurtje terug op
zondag 27 maart: 3u wordt 2u. 

In de BrailleShop vindt u een hele reeks polshorloges, klokken en wekkers die radiogestuurd zijn en die zich volledig automatisch
aanpassen aan het winter- of zomeruur.

Ref. 1805: Radiogestuurd Nederlands sprekend Low Vison polshorloge, uniseks model, spraakweergave van de tijd en de
datum.

Ref. 1804 : Radiogestuurde Nederlands sprekende Low Vision wekker, met grote zwarte cijfers op een witte achtergrond,
en met verlichting. Spraakweergave van het uur en van de datum, alarmfunctie. 

RADIOGESTUURDE KLOKKEN LOW
VISION / GROTE LETTERS IN CONTRASTKLEUREN.

Ref. 1841 : Grote radiogestuurde wandklok – 30 cm – grote zwarte cijfers op witte achtergrond. Volgens beschikbaarheid
met antraciete of lichtgrijze boord (momenteel enkel antraciet).

NIEUWS VAN DE BRAILLESHOP.

Ref. 1934 : Digitale klok, radiogestuurd, groot
formaat (43 x 32,5cm) met weergave van datum, uur
en temperatuur. Grote zwarte cijfers, hoogte hiervan
4,8 cm.

NIET-RADIOGESTUURDE KLOKKEN.
De BrailleShop biedt ook een reeks grote klokken aan zonder
spraakweergave of radiogestuurde tijdsweergave, maar die toch
handig zijn door hun contrasterende kleuren en zeer duidelijk
weergegeven informatie (het uur en de datum).

Ref. 1714: Grote witte analoge wandklok en kalender. Dag, datum en maand worden weergegeven in het Nederlands –
afmetingen : 38 x 30 x 7,5 cm.
Ref. 1713: Wand of tafelklok in wit kunstof
– Afmetingen : 30 x 22 x 7,5 cm.
Ref. 1712: Wand of tafelklok in wit kunstof
- Afmetingen 34 x 10,5 x 7,5 cm.

BILJETTEN EN MUNTEN HERKENNEN EN SORTEREN
Naast onze klokken brengen we ook onze portefeuille op orde.
Op 25 november 2015 werd een nieuw 20 eurobiljet in omloop
gebracht. Net als de andere biljetten van de nieuwe reeks
“Europa” beschikt dit biljet over verbeterde veiligheidstekens.
In de BrailleShop houden we één van deze biljetten bij ter
demonstratie.

Om u te helpen om het geld gemakkelijker te herkennen
en sorteren beschikken we over een paar gemakkelijke
hulpmiddelen.

Ref. 1411 – Cash test voor het onderscheiden
van eurobiljetten en -muntstukken. Voorzien van
reliëftekens en braillecijfers.
Ref. 1509 – Eurobox in kunstof voor het opbergen van
euromunten. Bevat een indruksysteem met reliëftekens op de
bovenzijde en braillecijfers op de onderzijde.
Ref. 1761 – Aslook OGON opbergdoosje,
design in aluminium, verkrijgbaar in verschillende kleuren.
De etuis voor kredietkaarten van OGONE zijn verkrijgbaar in aluminium design, in verschillende kleuren, en in 2 formaten:
10,5 x 7,5 x 2 cm (ref. 1766) en 11,5 x 9 x 2 cm (ref. 1767).

NIEUW IN HET GAMMA.
Hieronder stellen we enkele nieuwigheden in ons gamma voor
die beantwoorden aan aanvragen die we onlangs binnenkregen.

Ref. 1912 – Een kleine, zeer gebruiksvriendelijke
radio, design met een minimum aan regelknoppen.
Afmetingen: 13 x 8,5 x 4,2 cm
– 325 gr. Verkrijgbaar in verschillende kleuren volgens beschikbaarheid: turkoois, roze, geel, grijs, en donker grijs.

Ref. 1967 – Een nieuwe kleine voice recorder, zeer gemakkelijk te gebruiken. Door de weergave van vooraf opgenomen berichten
(tot 30 verschillende boodschappen van max. 30 seconden) kan dit apparaat gebruikt worden als “geheugensteuntje”. Het
apparaat wordt bediend via 1 grote knop en 2 kleinere knoppen voor het selecteren van de audioberichten. De instructies zijn jammer genoeg enkel in het Engels beschikbaar, maar het apparaat is zo eenvoudig te gebruiken en de gebruikte woordenschat is zo beperkt dat dit geen probleem zou mogen vormen.

In de loop van het jaar zal de GSM Doro 612 (ref. 1813)
verdwijnen en wordt hij langzamerhand vervangen door modellen zoals de Doro 6030 (ref. 1960), die al bij ons te verkrijgen is. Dit apparaat is goedkoper, bevat contrasterende toetsen die ver genoeg uit elkaar staan, een breed scherm en een SOS-toets. Het
is compatibel met hoorapparaten, luid, bevat een optie handenvrij bellen, en heeft een geïntegreerd fototoestel.

Tot slot een kleine herinnering: zowel deze artikelen als onze
volledige catalogus kunnen geraadpleegd worden op de
website www.brailleliga.be/brailleshop. Daar vindt u ook een
gedetailleerde gebruiksaanwijzing “Hoe bestel ik?”.

U kan natuurlijk ook langskomen in de Brailleshop in Brussel,
waar al deze artikelen te koop zijn (onder voorbehoud van
beschikbaarheid). Vrije toegang van maandag tot donderdag,
van 10u tot 12u en van 13u30 tot 14u.

NIEUWS VAN DE SOCIALE DIENST.

Bestelde rijtuigen NMBS type M7
niet toegankelijk.

Op zaterdag 19 december 2015 vernam de Nationale Hoge
Raad voor Personen met een Handicap (NHRPH) via de pers dat
de NMBS een bestelling heeft geplaatst voor 445 treinrijtuigen
(type M7). De hoogte van de deuren zou het personen met een
beperkte mobiliteit (PBM) onmogelijk maken om zich op eigen
krachten in de trein te begeven.

De NHRPH verzet zich krachtig tegen de houding van de NMBS
die hierdoor een basisrecht van PBM negeert, namelijk het recht
om als pendelaar of reiziger zelfstandig de trein te nemen.
De NHRPH eist dat de NMBS een realistisch - maar concreet –
programma uitvoert voor de aanpassing van de perronhoogtes.

Momenteel zijn er over het hele NMBS-netwerk maar liefst
drie verschillende. Voor de uitwerking van een toegankelijke
oplossing vraagt de NHRPH om de technische structuren
inzake toegankelijkheid (CAWaB, Enter) te raadplegen voor een
gedetailleerde technische analyse.

Verder schrijft de NHRPH mevrouw Galant, Voogdijminister van
de NMBS, mevrouw Sleurs, Staatssecretaris voor Personen met
een beperking, en de heer Michel, Eerste Minister, aan om hen
te herinneren aan hun verantwoordelijkheden op het vlak van
het vrije verkeer van alle burgers.

Wij hebben allemaal baat bij een toegankelijker spoorverkeer!

Bron: persbericht Nationale Hoge Raad voor Personen met een
Handicap (NHRPH)
Webpagina: http://ph.belgium.be/nl/news/

Dienstencheques: automatische
toekenning voor personen
met een handicap.

Wie officieel erkend is als persoon met een handicap heeft recht
op 2.000 dienstencheques per jaar. Het gewoonlijke aantal is
500 (voor een individu) of 1.000 (voor een gezin). 

Om van de maatregel te kunnen genieten, moe(s)t elk jaar opnieuw een geldig bewijs van handicap aan Sodexo worden bezorgd. Bevoegd Vlaams Minister Muyters zal in 2016 onderzoeken hoe dit systeem administratief vereenvoudigd kan worden. Bijvoorbeeld via een automatische uitwisseling van gegevens tussen VAPH, FOD Sociale Zekerheid, Kinderbijslaginstelling, enz. en Sodexo.

De 2.000 dienstencheques per jaar zijn geldig voor personen
met een handicap, ouders van minderjarige kinderen met een
handicap, en alleenstaande ouders. Ze kunnen besteld worden
vanaf januari 2016.

Vanaf dan zijn de 3 Gewesten officieel bevoegd voor alles wat te
maken heeft met de dienstencheques. In de praktijk verandert
niet zo veel: de dienstencheques blijft u bestellen bij Sodexo,
uw gebruikersnummer verandert niet en ook de kostprijs blijft
hetzelfde.

Er is wel één belangrijk aandachtspunt. De dienstencheques
aangekocht vóór 31/12/2015, kunnen worden terugbetaald maar
niet omgeruild. De nieuwe dienstencheques, aangekocht vanaf
1/1/2016, kunnen worden terugbetaald of omgeruild.

Het nieuwe rekeningnummer sinds 1 januari 2016 is BE41
0017 7246 2610. Dit is het nummer voor de gebruikers in het
Vlaams gewest. Het nieuwe rekeningnummer sinds 1 januari
2016 voor gebruikers uit het Brussels hoofdstedelijk gewest is
BE28 0017 7246 3620. Pas uw doorlopende opdracht voor de
bestelling van uw dienstencheques dus aan bij uw bank naar het
nieuwe rekeningnummer.

Bron: Ledenblad VFG

2016: massale productie van isi+-kaarten en verlengde overgangsperiode voor de SIS-kaart.

In het verleden ontving iedereen die aangesloten was bij
een ziekenfonds een SIS-kaart, voor de controle van de
identiteit en voor online raadpleging van de verzekerbaarheid.
Sinds 1 januari 2014 zijn de ziekenfondsen gestopt met de productie en uitreiking van nieuwe SIS-kaarten. In het nieuwe systeem wordt voortaan gebruik gemaakt van een elektronisch identiteitsbewijs. Voor kinderen jonger dan 12 jaar en voor de sociaal verzekerden die geen elektronisch identiteitsbewijs hebben, wordt geleidelijk aan sinds eind 2013 een nieuw type kaart uitgereikt. Het betreft de isi+-kaart.

Een massale productie van deze isi+-kaarten is gepland in
2016. Het geschatte volume bedraagt 1.000.000 kaarten.
De bedoeling is voornamelijk om de 800.000 SIS-kaarten
van kinderen die nog steeds geldig zijn te vervangen. Tegen
december 2016 zullen alle kinderen jonger dan 12 jaar die
nog geen isi+-kaart hadden er één ontvangen hebben.

Oorspronkelijk zou de SIS-kaart tegen 1 januari 2016 verdwijnen,
maar de einddatum van de geldigheid ervan wordt met één jaar
verlengd om de massale productie van isi+-kaarten mogelijk
te maken. Bijgevolg zullen de geldige SIS-kaarten nog tot 31
december 2016 kunnen worden gebruikt. Het koninklijk besluit tot
bekrachtiging van deze beslissing zal in de loop van 2016 worden
gepubliceerd en zal met terugwerkende kracht in werking treden
vanaf 1 januari 2016, zodat er geen juridisch vacuüm ontstaat.

In 2016 zullen de geldige SIS-kaarten bijgevolg nog steeds gebruikt kunnen worden voor de identificatie. Dit betekent dat u nog steeds een geldige SIS-kaart kan voorleggen aan een zorgverlener zodat die het identificatienummer van de sociale zekerheid kan uitlezen voor de online raadpleging van de verzekerbaarheid.

Concreet betekent dit dat wanneer u bij de apotheek langs gaat
voor uw kind, u ofwel zijn kids-ID of isi+-kaart kan voorleggen,
ofwel de nog geldige SIS-kaart. Hetzelfde geldt in een ziekenhuis.

Bron: Nieuwsbrief KSZ nr. 121
Webpagina: http://content.eranova.fgov.be/BCSS-KSZ/
CBSSnewsletter_121_NL_content.html

Handicare: een eenvoudigere,
persoonlijkere en snellere
dienstverlening.

In het voorjaar van 2016 zal de DG Personen met een handicap haar manier van werken grondig veranderen. Met het veranderingsproject “Handicare” wil de DG de aanvragen sneller en efficiënter behandelen met meer aandacht voor de mens achter het dossier.

• Om een aanvraag in te dienen bij de DG Personen met een
handicap, moest u vroeger heel wat papieren formulieren invullen
en opsturen via de post. Voortaan gebeurt de aanvraag volledig
online: de aanvrager vult een online vragenlijst in om alle info door
te geven die nodig is voor de behandeling van het dossier. Van
zodra de info is verzonden, kan het dossier meteen opgestart
worden. Het is ook niet meer nodig dat u papieren formulieren
laat invullen door uw huisarts, want de DG neemt rechtstreeks
contact op met de arts, die hen via een beveiligd elektronisch
platform de nuttige informatie bezorgt. Elke aanvrager zal op die
manier veel sneller een beslissing krijgen.

• Vanaf het voorjaar van 2016 kan de aanvrager zelf kiezen hoe hij of zij een aanvraag indient bij de DG Personen met een handicap. Hiervoor kon men enkel bij de gemeente, het OCMW of het ziekenfonds terecht. Voortaan kan u ook zelf (of met de hulp van iemand uit uw omgeving) online een aanvraag indienen. Wie
hulp nodig heeft, kan nog steeds terecht bij het ziekenfonds, het
OCMW, de gemeente of bij de DG Personen met een handicap.
Ook via de sociale dienst van de Brailleliga zal het mogelijk zijn
om een aanvraag in te dienen.

Om te weten te komen of u in aanmerking komt voor een tegemoetkoming of andere maatregel, kan u vrijblijvend online een screening invullen. Aan de hand van enkele eenvoudige vragen komt u te weten of u eventueel recht heeft op een maatregel en of het zin heeft een aanvraag te doen.

• De aanvrager zal gemakkelijker de personen binnen de DG
kunnen bereiken die met zijn of haar persoonlijk dossier bezig zijn. Voortaan kan u immers terecht bij een team dat verantwoordelijk is voor een bepaalde regio en het dossier van A tot Z opvolgt. U kiest zelf hoe u met de DG communiceert: telefonisch, face-to-face, per mail,…

Handicare zal gelanceerd worden op een nader te bepalen datum
tussen 14 maart en 11 april.

Bron: Ledenblad VFG
Webpagina: http://www.vfg.be/ledenblad/

Rechten van passagiers
met beperkte mobiliteit.

In het kader van de internationale dag voor personen met een
handicap en in toepassing van artikel 9 van het Verdrag van de
VN inzake de rechten van personen met een handicap, stelt de
FOD Mobiliteit en Vervoer een brochure over de rechten van
personen met een handicap voor.

Deze brochure legt uit hoe personen met een handicap veilig en
in alle gemoedsrust in België en in het buitenland kunnen reizen.
Op het afgesproken tijdstip vertrekken, zonder problemen op de
bestemming aankomen en de bagage in goede staat terugkrijgen:
dit zijn de zaken die onder “passagiersrechten” worden verstaan. Europa heeft diverse beschermingsmaatregelen voor de reizigers gemaakt. Daarbovenop hebben reizigers met een handicap en reizigers met beperkte mobiliteit nog bijkomende rechten. De brochure geeft een overzicht van deze maatregelen.

U kan de brochure online downloaden via de volgende link: http://
mobilit.belgium.be/sites/default/files/downloads/Folder-NL.pdf.

Nieuw Brussels infonummer
voor personen met een handicap.

De Stad Brussel heeft een nieuw infonummer voor personen
met een handicap. Het gratis nummer is 0800 18 811. Het is de
bedoeling dat dit nummer een belangrijke informatiebron en een
eerste aanspreekpunt wordt voor personen met een handicap.

Praktische informatie
Gelijke Kansen
Infonummer Handicap: 0800 18 811
E-mailadres: gelijkekansen@brucity.be
Facebookpagina:
https://www.facebook.com/egalite.deschances.52
Telefoon open: tijdens kantooruren Informatie voor mensen met een handicap en melden van problemen met de toegankelijkheid op openbare plaatsen.

Wat is de maximumfactuur (MAF)?

De maximumfactuur (MAF) biedt een gezin de garantie dat het,
over de periode van één jaar, nooit meer dan een bepaald bedrag
zal uitgeven aan medische kosten.

Dit maximumbedrag of plafond wordt bepaald op basis van het
gezinsinkomen (inkomens-MAF) of op basis van een bepaalde
erkenning (sociale MAF). Voor personen met een chronische
ziekte wordt een verlaging van het plafond voorzien van zodra zij
aan enkele specifieke voorwaarden voldoen. Ook voor kinderen
jonger dan 19 jaar is een aparte regeling voorzien.

U kan via dit nummer allerlei informatie aanvragen. U kan er
ook problemen met de toegankelijkheid in de openbare ruimte
melden. Alle telefonische oproepen worden behandeld door de
cel Gelijke Kansen (tijdens de kantooruren). Het nummer moet
bijdragen tot een meer comfortabel leven voor al wie met een
handicap leeft.

Wanneer de gezinsuitgaven voor geneeskundige zorgen het
maximumbedrag hebben bereikt, betaalt het ziekenfonds tot het
einde van dat jaar alle bijkomende kosten terug. Het ziekenfonds
maakt zelf de nodige berekeningen gedurende het jaar, en zal
dus ook automatisch de bijkomende kosten vergoeden wanneer
het plafond overschreden is.

Sociale MAF.
Binnen het gezin kunnen personen die recht hebben op een verhoogde tegemoetkoming, hun partner en de personen ten laste
genieten van een aanvullend recht op de sociale MAF (waarvan het remgeldplafond 450 euro bedraagt). Andere personen die op hetzelfde domicilie adres wonen, genieten dus niet van de sociale MAF, tenzij ze zelf recht hebben op een verhoogde tegemoetkoming.

Inkomens MAF.
Dit is de maximumfactuur in functie van het gezinsinkomen. Het
remgeld boven een bepaald plafond wordt volledig terugbetaald. Dat plafond is afhankelijk van het netto belastbaar gezinsinkomen: hoe hoger het inkomen, hoe hoger het plafond. Voor meer informatie over de remgeldplafonds neemt u best contact op met uw ziekenfonds.

Voor de berekening neemt men het inkomen van het derde jaar dat voorafgaat aan het jaar waarvoor het recht op de MAF wordt onderzocht. In tegenstelling tot de sociale MAF, wordt voor de inkomens MAF het hele gezinsinkomen meegeteld. Dit betekent dat het inkomen van iedereen, die op één bepaald adres gedomicilieerd is, meetelt voor de berekening van de inkomens MAF.

Voor personen met een chronische ziekte of een handicap die
inwonen bij een gezin waar er een hoog inkomen is, betekent dit
dat het langer duurt vooraleer zij aan het plafond voor toekenning
van de MAF zitten. Hierop kan een uitzondering gemaakt worden
omdat personen in een afhankelijkheidsrelatie onder bepaalde
voorwaarden een apart gezin kunnen vormen. U kan bij uw
ziekenfonds nagaan of u in een afhankelijkheidsrelatie zit en of
u dus gebruik kan maken van deze uitzondering.

MAF voor kinderen jonger dan 19 jaar.
Personen die jonger zijn dan 19 jaar moeten nooit meer dan
650 euro per jaar betalen aan medische kosten. Dit bedrag staat
los van het gezinsinkomen, maar heeft enkel betrekking op de
individuele kosten van het kind of de jongere.

Chronische MAF.
De MAF voor chronisch zieken is een extra beschermende maatregel. Als een lid van het gezin 450 euro aan remgeld betaalt gedurende 2 opeenvolgende jaren, dan wordt het remgeldplafond voor het gezin met 100 euro verminderd voor het jaar dat volgt. Op die manier zal het gezin sneller het remgeldplafond bereiken en dus volledige terugbetaling van de bijkomende kosten genieten. Deze maatregel geldt voor elk MAF-plafond, dus ook wie recht heeft op de sociale MAF of de MAF voor kinderen jonger dan 19 jaar kan beroep doen op de chronische MAF. Sinds 2013 wordt de MAF chronisch zieken ook automatisch toegekend aan iedereen die recht heeft op het statuut van persoon met een chronische aandoening.

Meer informatie over de maximumfactuur vindt u bij uw ziekenfonds.

Bron: Vlaams Patiëntenplatform
Webpagina: http://vlaamspatientenplatform.be/themas/
tegemoetkomingen

Nieuw decreet Vlaamse
Sociale Bescherming.

De Vlaamse regering stelt een nieuw Decreet Vlaamse Sociale
Bescherming in het vooruitzicht. Wat mogen we verwachten?

Vlaamse zorgverzekering.
Wie aangesloten is bij de Vlaamse zorgverzekering, kan een
beroep doen op de Vlaamse zorgverzekering voor een tegemoetkoming in de niet-medische kosten. Die tegemoetkoming
bedraagt 130 euro per maand voor zowel mantel- en thuiszorg
als residentiële zorg.

Basisondersteuningsbudget voor personen met een
handicap en Tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden.
Vanaf 1 september 2016 gaat de Vlaamse zorgverzekering over
in de Vlaamse Sociale Bescherming. Naast de Vlaamse zorgverzekering zal die ook het ‘basisondersteuningsbudget voor
personen met een handicap’ en de ‘tegemoetkoming voor hulp
aan bejaarden’ omvatten.

Wat is het basisondersteuningsbudget?
Het basisondersteuningsbudget (BOB) is een nieuwe Vlaamse
uitkering voor mensen met een erkende handicap en een beperkte ondersteuningsnood. Het gaat om een vast bedrag van
300 euro per maand dat vrij gebruikt kan worden voor ondersteuning zoals thuiszorg, dagopvang, begeleiding, aankoop
dienstencheques, mantelzorg,… Het basisondersteuningsbudget
wordt vanaf september 2016 gefaseerd ingevoerd. In eerste instantie zal het basisondersteuningsbudget worden uitbetaald aan volwassenen die op 31 december 2014 en op 1 januari 2016 geregistreerd staan op de Centrale Registratie van Zorgvragen van het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH). Vanaf januari 2017 zal de doelgroep geleidelijk  worden uitgebreid met minderjarigen die gekend zijn bij de Intersectorale Toegangspoort (ITP) van Jongerenwelzijn.

Bron: Sociaal.net

Webpagina: http://sociaal.net/analyse-xl/receptuur-nieuwe-
vlaamse-sociale-bescherming/

Sociale dienstverlening
bij de Brailleliga.

De sociale dienst van de Brailleliga is telefonisch bereikbaar op
woensdag en vrijdag van 9u tot 12u. Wie 4/5 werkt is telefonisch
bereikbaar op maandag en vrijdag, telkens van 9u tot 12u.

Bereikbaarheid:

• West–Vlaanderen
Regiohuis Kortrijk. Deborah Masson, 056/20 64 60,
deborah.masson@braille.be.
Afspraken zijn ook mogelijk in het Sociaal Huis Oostende,
iedere eerste maandag van de maand, Edith Cavell straat
15, 13 tot 15 uur, tel 059/59 20 01.

• Oost-Vlaanderen
Regiohuis Gent. Anneleen Collier, tel. 09/245 66 78,
anneleen.collier@braille.be.
of Nadja De Craecker, 4/5, tel 09/220 58 78,
nadja.de.craecker@braille.be.
• Antwerpen
Regiohuis Antwerpen. Kristien Zwijsen, 4/5,
tel. 03/213 27 88, kristien.zwijsen@braille.be.
Regiohuis in Geel, Julie Laermans, tel. 014/58 50 68,
julie.laermans@braille.be.
• Vlaams-Brabant
Regiohuis Leuven. Ineke Godts, 4/5, tel. 016/20 37 97,
ineke.godts@braille.be.
Zetel in Brussel: Charlotte Steenhaut, tel. 02/533 32 39,
charlotte.steenhaut@braille.be.
• Limburg
Regiohuis Hasselt. Karolien Albergs, tel. 011/215 888,
karolien.albergs@braille.be.
• Brussel
Zetel te Brussel. Magda Van Waes, tel. 02/533 32 38,
magda.vanwaes@braille.be.

NIEUWS VAN DE GESPECIALISEERDE
OPLEIDINGS-, BEGELEIDINGS- EN
BEMIDDELINGSDIENST.

Solliciteren kan je leren:
het sollicitatiegesprek.

Een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek. Fijn...nu komt het
erop aan je te onderscheiden van de andere kandidaten. Een
goed sollicitatiegesprek staat of valt met een goede voorbereiding.
Essentieel is dat je goed nadenkt over het bedrijf, de functie, het gevraagde profiel en waarom jij de geknipte kandidaat bent. Wil je hier wat hulp bij? Dan kan je terecht bij de jobcoaches van het GOB van het Expertisecentrum Visus & Werk. Hieronder zetten we je graag al even op weg.

Waarom ben ik de geknipte kandidaat voor die job in dat
bedrijf?
Het lijkt een banale vraag maar dat is het zeker niet. Het is
belangrijk een goed beeld te krijgen van het bedrijf waar je terechtkomt. Op internet kan je al heel wat informatie vergaren:
wat doen ze precies, waar bevinden ze zich op de markt, wat
is de bedrijfsvisie, ... Hoe concreter het beeld, des te beter je
weet of én hoe jij in het plaatje past.
Het is ook belangrijk dat je weet wat de functie inhoudt en wat
de verwachtingen zijn. Alleen dan kan je weten of jij de geschikte
persoon bent. Op welke dienst zal je werken? Hoeveel personen telt de dienst? Welke concrete taken zou je er uitvoeren? ... Je kan vaak al enkele antwoorden terugvinden in de vacature, maar contacteer gerust de personeelsdienst van het bedrijf.

Zet aan de hand van je antwoorden je kerncompetenties
in de kijker.
Lees je cv en motivatiebrief goed na voor het gesprek. Zo vermijd
je alvast dat je tegenstrijdige dingen zegt. Eerlijkheid en
authenticiteit winnen het altijd van ervaring en competenties.
Deze laatste zijn echter ook belangrijk in een sollicitatiegesprek.
Slaag je erin je competenties die relevant zijn voor de
job in de kijker te zetten, dan laat je ongetwijfeld een goede
indruk achter.
Probeer gevat en doordacht te antwoorden op de vragen. Op
de website van de VDAB vind je een overzicht van veelgestelde
vragen. Neem deze door alvorens je op gesprek gaat. Stem je
antwoorden af op de functie, het bedrijf, het gezochte profiel, ...
Let wel, blijf eerlijk. Het komt er op aan om díe aspecten van jou
onder aandacht te brengen die van belang zijn voor de functie.

Speel je visuele handicap uit als troef!
Heb je in je cv en/of motivatiebrief al vermeld dat je een handicap
hebt en/of recht op bijzondere tewerkstellingsondersteunende
maatregelen (BTOM), dan zal de werkgever hier wellicht op
terugkomen. Dit is de ideale gelegenheid om toe te lichten
wat je nog ziet. Beperk je niet tot het medische aspect. Maak
duidelijk wat je kan zien en dat je ook met je visuele handicap
de functie kan uitvoeren. Geef gerust concrete voorbeelden
die ook jouw vaardigheden in the picture zetten: “Dankzij
de vergrotingssoftware wordt alles groter op mijn scherm
weergegeven. Werken met de muis is voor mij niet evident,
ik navigeer vooral met sneltoetsen. Hierdoor kan ik snel en
efficiënt administratieve taken uitvoeren; Word en Excel
beheers ik volledig. Door mijn visuele handicap ben ik goed
georganiseerd en ordelijk.”

Goed voorbereid? Dan heb je zelf ook (minimum) een
vraag!
Beide partijen moeten tijdens een sollicitatiegesprek open en
eerlijk communiceren. Grijp het sollicitatiegesprek aan om na
te gaan of het bedrijf en de functie voor jou geknipt zijn. Zal je
die dingen die jij belangrijk vindt in een job er terugvinden? Hoe
is de sfeer? Deze en andere vragen mag je stellen. Meer nog,
je moet ze stellen. Het is een teken van oprechte interesse en
de enige manier om te weten te komen of dit voor jou de juiste
job is.

Succes!

NIEUWS VAN DE DIENST VRIJETIJDSBESTEDING.

Activiteiten april – mei – juni 2016.

De aangekondigde activiteiten zijn steeds onder voorbehoud.
De definitieve programma’s worden u in een persoonlijke
uitnodiging bezorgd. Inschrijving is verplicht. Aarzel niet om
u in te schrijven via 02/ 533 33 11, want het aantal plaatsen
is beperkt! Ontdek meer informatie over onze activiteiten op
onze website, onder de rubriek Agenda.

REGIO ANTWERPEN.
Activiteiten voor volwassenen.
• Woensdag 18 mei 2016: Make-up workshop in lokaal huis
Antwerpen.
• Vrijdag 24 juni 2016: Regio-uitstap Antwerpen; bezoek aan
de studio’s van VRT.

REGIO BRUSSEL.
Activiteiten voor volwassenen.
• Vervolg van de Yoga-cursus te Mechelen, Dansstudio
Dansparant: woensdag 13 april 2016, woensdag 20 april
2016, woensdag 27 april 2016 en woensdag 4 mei 2016.
• Vrijdag 13 mei 2016: ‘t Orgeltje van Cyriel. Muziale activiteit
zaal Ray Charles, Brailleliga Brussel.
• Dinsdag 24 mei 2016: Make-up workshop Brailleliga Brussel.
• Donderdag 26 mei 2016: Regio-uitstap Brussel, Dossin
Kazerne Mechelen en Brouwerij Duvel.

REGIO GEEL.
Activiteiten voor kinderen.
Vrijdag 7 april 2016: bezoek aan Hidrodoe.
Activiteiten voor volwassenen.
• Vrijdag 27 mei 2016: uitstap Wemeldingen: natuurreservaat
Zeeland.
• Vrijdag 3 juni 2016: activiteit: workshop keramiek.
• Dinsdag 28 juni 2016: activiteit: workshop make-up.

REGIO GENT.
Activiteiten voor volwassenen.
• Maandag 2 mei 2016: activiteit regio Kortrijk/Gent/
Oostende: Opname bijwonen van Blokken.
• Donderdag 12 mei 2016: activiteit regio Kortrijk/Gent/
Oostende: Kantwandeling in Brugge.
• Donderdag 26 mei 2016: regio-uitstap Gent: programma
onbekend.
• Dinsdag 14 juni 2016: activiteit regio Gent: Make up workshop.

REGIO HASSELT.
Activiteiten voor volwassenen.
• Maandag 4 april 2016: ‘t Orgeltje van Cyriel. Muziale activiteit
in lokaal huis Hasselt.
• Woensdag 4 mei 2016: Make-up workshop in lokaal huis
Hasselt.
• Donderdag 16 juni 2016: Regio-uitstap Hasselt; Brussel,
Trainworld en boottocht Brussel en “Groene gordel”.

REGIO KORTRIJK.
Activiteiten voor volwassenen.
• Vrijdag 29 april 2016: activiteit regio Kortrijk: Djembé
workshop.
• Maandag 2 mei 2016: activiteit regio Kortrijk/Gent/Oostende:
Opname bijwonen van Blokken.
• Donderdag 12 mei 2016: activiteit regio Kortrijk/Gent/
Oostende: Kantwandeling in Brugge.
• Woensdag 8 juni 2016: activiteit regio Kortrijk: Make up
workshop.
• Vrijdag 24 juni 2016: regio-uitstap Kortrijk: Bezoek aan
Bergen (excursie op het Canal du centre en een bezoek aan
Mijnsite Bois du Cazier).

REGIO LEUVEN.
Activiteiten voor volwassenen.
• Vrijdag 8 april 2016: ‘t Orgeltje van Cyriel. Muziale activiteit
in lokaal huis Leuven.
• Vervolg van de Yoga-cursus te Mechelen, Dansstudio
Dansparant: woensdag 13 april 2016, woensdag 20 april
2016, woensdag 27 april 2016 en woensdag 4 mei 2016
Aangezien de maximum capaciteit van het lokaal in Leuven
is vastgelegd 30 personen, zal eventueel, bij een groot aantal
inschrijvingen, een tweede datum voor dit programma worden
vastgelegd.
• Maandag 30 mei 2016: Make-up workshop in lokaal huis
Leuven.
• Dinsdag 7 juni 2016: Regio-uitstap Leuven: Dossin Kazerne
Mechelen en Brouwerij Duvel.

REGIO OOSTENDE.
Activiteiten voor volwassenen.
• Maandag 2 mei: activiteit regio Kortrijk/Gent/Oostende:
Opname bijwonen van Blokken.
• Dinsdag 10 mei: activiteit regio Oostende: Make up workshop.
• Donderdag 12 mei: activiteit regio Kortrijk/Gent/Oostende:
Kantwandeling in Brugge.
• Dinsdag 7 juni: regio-uitstap Oostende: Bezoek aan SONS
en Kruiden Claus in Kruishoutem.

RECLAME
DEGROOF PETERCAM

Als ondernemingszin en engagement samen
komen, kunnen we aan de toekomst een meerwaarde geven.

Beleggen betekent zich ergens voor engageren. Doelgerichtheid en verantwoordelijkszin verzoenen met het nodige respect voor de maatschappij. Ondernemingszin stimuleren en duurzame projecten ondersteunen. 

Deze uitdaging is ook onze ambitie, daarom zetten wij ons vandaag in, samen met hen, die inspelen op de noden van morgen. Meer dan ooit geloven wij in een betere
toekomst. 

Maak kennis met ons op degroofpetercam.com

ALLES IS MOGELIJK DANKZIJ U

NEXT Festival - Akram Khan Cie

DIT PROJECT IS ER DANKZIJ U.

Via de Nationale Loterij steunt u onrechtstreeks tal van projecten waar iedereen iets aan heeft. In 2014 ging op die manier meer dan 10 miljoen euro naar culturele projecten zoals dit.
picture : © Jean Louis Fernandez