Sofie Ott

"Het feit dat ik mensen graag help, werd me met de paplepel ingegeven."

Sofie Ott.

Sofie Ott is een energieke jongedame van 24 jaar. Naast een fulltime job maakt ze ook nog tijd vrij voor divers vrijwilligerswerk, waaronder de Brailleliga. Op haar 16de nam haar moeder haar voor het eerst mee naar de Brailleclub, en sindsdien is Sofie reeds 8 jaar een vaste vrijwilliger in de Brailleclub van Oostende en Gent. Daar helpt zij blinde en slechtziende personen bij het vervaardigen van allerlei knutselwerk. Zo legt zij de juiste pareltjes voor hen klaar bij het vervaardigen van een halssnoer, of verzorgt ze de afwerking van een zelf geschilderd juwelendoosje. Sofie begeleidt tevens een blinde dame tijdens de uitstappen van de Brailleliga, en is standhouder tijdens sensibiseringsacties op evenementen en beurzen.

“Het feit dat ik mensen graag help, gaat reeds tot in mijn kindertijd terug. Het werd me als het ware met de paplepel ingegeven. Mijn grootvader was namelijk blind en mijn grootmoeder was net zoals mijn moeder slechtziende. Het is dan ook een evidente keuze geweest om mijn latere studies in diezelfde lijn door te trekken. Ik werk nu reeds enkele jaren als zorgkundige in een rusthuis. Het helpen van hulpbehoevigen zit er bij mij letterlijk 'in gebakken'. Ik doe het met hart en ziel, vandaar dat het vrijwilligerswerk bij de Brailleliga me ook direct aansprak. Als vrijwilliger fungeer je als steun en toeverlaat. Het is noodzakelijk om 'voeling' te hebben met mensen en om goed te kunnen luisteren wanneer men zulke taken op zich neemt. Ik krijg enorm veel dankbaarheid van de leden terug, en dat is een perfecte motivatie om dit nog lange tijd verder te doen. Bovendien is het vrijwilligerswerk zeer divers, waardoor het telkens opnieuw verrast en boeiend blijft”.

De Brailleliga is tevens actief naar onze jongste leden toe. Zo wordt jaarlijks de Brailleday georganiseerd. Tijdens deze dag zijn blinde en slechtziende kinderen de koning te rijk, en worden zij meegenomen op de meest spannende avonturen. Eén van die onvergetelijke momenten was de Brailleday 2010. Prinses Mathilde kwam er speciaal voor hen een spannend verhaal voorlezen. Nadien konden de kinderen nog meedansen en zingen op een optreden van Suske en Wiske, uiteraard vergezeld door het gekende trio Tante Sidonia, Lambik en Jerome. Dolle pret verzekerd! 

Ook tijdens die dag konden wij op de hulp van onze vrijwilligers rekenen, waaronder ook op Sofie. De kindjes kregen een lekkere maaltijd door haar aangeboden, en Sofie stond ook voor hen klaar om hen te begeleiden naar een ander lokaal.

“Aangezien ik doorgaans met oudere personen werk, was deze Brailleday even een andere ervaring voor mij. Ik heb zelf een kleine gezichtsbeperking en wanneer ik dan al die blinde en slechtziende kindjes samen zie, grijpt me dat toch even aan. Ze hebben hun hele leven nog voor zich, en ze dienen hun weg nog te zoeken. Het is niet altijd een even eenvoudige weg en ze zijn soms nog zo hulpeloos en klein. Anderzijds heb ik wel het gevoel dat oudere personen het vaak moeilijker hebben om met een visuele beperking te leven dan kinderen, aangezien zij meer vanuit het hoofd leven. Ze hebben vaak meer tijd waardoor ze ook meer tijd besteden aan piekeren en nadenken. Kinderen daarentegen leven vanuit hun buikgevoel, ze zijn speels en energiek. Ze ravotten er op los en denken minder na waardoor het voor mij overkomt alsof ze zich minder bewust zijn van hun beperking.” 

Ondanks het feit dat de kans bestaat dat Sofie haar erfelijke aandoening overzet op een dochtertje, is haar kinderwens groot. “Mijn gezichtsbeperking belemmert me niet echt in mijn leven. Ik doe alles en kan zelfs met de wagen rijden. Bovendien verbetert mijn aandoening van generatie op generatie. Ik zou dan ook heel graag kindjes hebben, en nee, ik heb geen schrik dat dit hun leven negatief zou beïnvloeden.”

Bedankt Sofie, voor die jarenlange inzet. Wij hopen nog lang op jouw medewerking te kunnen rekenen!